Πώς να αναγνωρίσετε τα συμπτώματα της υπέρτασης και να αποφύγετε επικίνδυνες επιπλοκές;

Η υπέρταση είναι μια από τις πιο συχνές καρδιακές παθολογίες, που σήμερα διαγιγνώσκεται σε κάθε τρίτο κάτοικο του πλανήτη μας άνω των 45 ετών. Τα τελευταία χρόνια, η νόσος έχει γίνει σημαντικά νεότερη και πλέον αρκετά συχνά ανάμεσα στον αριθμό των υπερτασικών ασθενών μπορεί κανείς να δει πολύ νεαρά άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση. Ο κύριος κίνδυνος της παθολογικής κατάστασης έγκειται στις επιπλοκές της. Η υπέρταση μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο, να προκαλέσει ρήξη ανευρυσμάτων μεγάλων αγγείων, να προκαλέσει την ανάπτυξη σοβαρής βλάβης της νεφρικής λειτουργίας και απότομη επιδείνωση της ποιότητας της όρασης.

Η αρτηριακή πίεση ενός ατόμου έχει μια ανώτερη, καρδιακή ή συστολική τιμή, καθώς και τη διαστολική πίεση ή το χαμηλότερο νεφρικό της επίπεδο. Σύμφωνα με τα πρότυπα του ΠΟΥ, ο κανόνας για αυτούς τους δείκτες δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 139/89 mmHg. Αρθ., αλλιώς συνηθίζεται να μιλάμε για υπέρταση. Η έγκαιρη διάγνωση και έγκαιρη θεραπεία της υπέρτασης είναι η ευκαιρία του ατόμου να αποτρέψει την εμφάνιση παθολογικών αλλαγών σε πολλά εσωτερικά όργανα, που θα του επιτρέψουν να διατηρήσουν την υγεία τους και να απολαύσουν μια πλήρη ζωή για πολλά χρόνια.

Λόγοι

Δυστυχώς, η σύγχρονη ιατρική επιστήμη δεν έχει ακόμη καταφέρει να ξεδιαλύνει πλήρως όλες τις πιθανές αιτίες της υπέρτασης, αλλά οι περισσότερες από αυτές είναι γνωστές στους γιατρούς. Μόνο ένας έμπειρος ειδικός μπορεί να προσδιορίσει ποιος παράγοντας οδήγησε στην ανάπτυξη της νόσου, ο οποίος στη διαγνωστική διαδικασία χρησιμοποιεί όχι μόνο τις γνώσεις του, αλλά και τα αποτελέσματα πολυάριθμων μελετών που επιβεβαιώνουν ή διαψεύδουν την παρουσία σημείων υπέρτασης σε ένα άτομο.

Ο κύριος λόγος για την αύξηση της αρτηριακής πίεσης είναι η παραβίαση της δραστηριότητας του ανθρώπινου συμπαθητικού-επινεφριδιακού συστήματος, δηλαδή ο συνεχής ερεθισμός του κέντρου που είναι υπεύθυνο για τη στένωση των αιμοφόρων αγγείων στον εγκέφαλο.

Αυτό μπορεί να συμβεί υπό την επίδραση πολλών εξω- καθώς και ενδογενών παραγόντων που συμβάλλουν στον ξαφνικό αγγειόσπασμο.

Τα συμπτώματα της υπέρτασης μπορεί να εμφανιστούν σε άτομα με τους λεγόμενους εξωγενείς παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της παθολογικής κατάστασης:

• συχνό στρες και σοβαρή νευρική ένταση.
• κακή διατροφή?
• καθιστικός τρόπος ζωής?
• πολλές ώρες εργασίας, νυχτερινή βάρδια.
• τακτική κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ισχυρών αλκοολούχων ποτών και το κάπνισμα·
• ναρκωτικά?
• έντονες αθλητικές δραστηριότητες.

Μεταξύ των ενδογενών παραγόντων, η ηλικία και η κακή κληρονομικότητα έρχονται στο προσκήνιο, όταν η ασθένεια μπορεί να μεταδοθεί από τους γονείς στο παιδί. Η ανάπτυξη της υπέρτασης προωθείται επίσης από:

1. αγγειακή βλάβη από αθηροσκλήρωση.
2. ευσαρκία;
3. μεταβολικές ασθένειες, ιδίως σακχαρώδης διαβήτης, υπερθυρεοειδισμός.
4. νεφρικές παθήσεις?
5. αυξημένα επίπεδα ασβεστίου και νατρίου στο αίμα.
6. ορμονικές αλλαγές, που είναι η πιο κοινή αιτία υψηλής αρτηριακής πίεσης στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης.

Ταξινόμηση

Επί του παρόντος, υπάρχουν περισσότερες από μία ταξινομήσεις υπέρτασης. Η ασθένεια συνήθως διακρίνεται από τη φύση της πορείας της, την παρουσία επιπλοκών, τις αιτίες ανάπτυξης, τους δείκτες πίεσης και πολλά άλλα.

Οι σύγχρονοι καρδιολόγοι διακρίνουν αρκετούς βαθμούς υπέρτασης (ανάλογα με τους δείκτες της υψηλής αρτηριακής πίεσης):

• 1ος βαθμός – η πίεση αυξάνεται στα 159-140/99-90 mm Hg. Τέχνη.;
• 2ος βαθμός - στις βελόνες ενός μηχανικού τονόμετρου ο δείκτης διαγιγνώσκεται ως 179-160/109-100 mm Hg. Τέχνη.;
• Βαθμός 3 – επίμονη ή περιοδική αύξηση της πίεσης πάνω από 180/110 mm Hg. Τέχνη.

Σύμφωνα με τη γενικά αποδεκτή ταξινόμηση της ΠΟΥ, υπάρχουν τα ακόλουθα στάδια της νόσου:

• Στάδιο 1 – παροδική αύξηση της πίεσης χωρίς βλάβη στα όργανα-στόχους.
• Στάδιο 2 - η παρουσία σημείων βλάβης στα εσωτερικά όργανα, μεταξύ των οποίων ο κύριος στόχος είναι η καρδιά, τα αιμοφόρα αγγεία, οι δομές των ματιών, ο εγκέφαλος και τα νεφρά.
• Στάδιο 3 - μια σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης στο πλαίσιο της ανάπτυξης επιπλοκών, από τις εκδηλώσεις των οποίων ένα άτομο μπορεί να πεθάνει.

Η υπερτασική νόσος έχει τους δικούς της τύπους φυσικά, όπως:

1. καλοήθης τύπος ή άτονη παραλλαγή της υπέρτασης, όταν τα συμπτώματα της παθολογίας αναπτύσσονται πολύ αργά, για δεκαετίες, και ο κίνδυνος επιπλοκών εκτιμάται ως ελάχιστος.
2. μια κακοήθης νόσος στην οποία καταγράφονται ξαφνικές αυξήσεις της πίεσης, βλάβες στα όργανα-στόχους και συχνές υπερτασικές κρίσεις (αυτή η παραλλαγή της νόσου είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί με φάρμακα).

Συμπτώματα

Στα αρχικά στάδια της ανάπτυξής της, η νόσος είναι πρακτικά ασυμπτωματική, γεγονός που περιπλέκει την έγκαιρη ανίχνευσή της. Σε τέτοιους ασθενείς, η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να ανακαλυφθεί τυχαία κατά τη διάρκεια μιας ιατρικής εξέτασης ή κατά τη διάρκεια ενός ραντεβού ρουτίνας στην κλινική.

Ένας πιο σύνθετος τύπος υπέρτασης χαρακτηρίζεται από μια σειρά σημείων που επιδεινώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής ενός ατόμου και είναι ο λόγος για την παραπομπή του σε ειδικούς. Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από 140/90 mm Hg. Τέχνη. Αυτή η κατάσταση προκαλεί την ανάπτυξη πονοκεφάλων, οι οποίοι είναι αποτέλεσμα μιας αντανακλαστικής στένωσης των αιμοφόρων αγγείων στον εγκέφαλο. Κατά κανόνα, τα άτομα με τάση υπέρτασης παραπονιούνται για την εμφάνιση πόνου στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στους κροτάφους, ο οποίος είναι παλλόμενος χαρακτήρας, που χαρακτηρίζεται από τη σοβαρότητα και την ξαφνική ανάπτυξή του. Τέτοιοι πόνοι και παλμοί δεν υποχωρούν μετά τη λήψη αναλγητικών.

Συχνά, οι υπερτασικοί ασθενείς εμφανίζουν σόλο ζάλη, η οποία μπορεί να εμφανιστεί μετά από απλή εργασία. Το σύμπτωμα συνοδεύεται συχνά από ναυτία και έμετο, καθώς και γενική κακουχία λόγω αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης. Η στένωση των αγγείων του ακουστικού βαρηκοΐας προκαλεί εμβοές, όταν ένα άτομο αισθάνεται ότι τα αυτιά του είναι πολύ φραγμένα και πρακτικά χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανονικά τους ήχους του περιβάλλοντός του.

Η παραβίαση της στεφανιαίας ροής του αίματος οδηγεί στην ανάπτυξη ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Τέτοιοι ασθενείς αναπτύσσουν δύσπνοια και πόνο στο στήθος, που μπορεί εύκολα να διορθωθεί με τη βοήθεια νιτρικών αλάτων. Αυτή τη στιγμή, το όργανο λειτουργεί σε ενισχυμένο τρόπο, προκειμένου να μπορεί να ωθήσει μια παρτίδα αίματος στα στενά κύρια αγγεία. Κάθε επίθεση στηθάγχης συνοδεύεται από γρήγορο σφυγμό, έντονους παλμούς και τον κίνδυνο να εμφανιστεί μια τόσο τρομερή επιπλοκή μιας παθολογικής κατάστασης όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Σε περίπτωση υπέρτασης, η δυσλειτουργία των ματιών προσδιορίζεται με απότομη επιδείνωση της όρασης και την ανάπτυξη υπερτασικής αγγειοπάθειας των αγγείων του αμφιβληστροειδούς. Η παθολογική διαδικασία περιλαμβάνει επίσης το βυθό του ματιού, το οποίο διογκώνεται και συμπιέζει το οπτικό νεύρο. Αυτή τη στιγμή, το άτομο παρατηρεί «χήνα» μπροστά στα μάτια του, μαύρους κύκλους και παρόμοια.

Οι επιπλοκές των συμπτωμάτων της υψηλής αρτηριακής πίεσης στις γυναίκες εμφανίζονται συχνότερα κατά την εμμηνόπαυση, όταν εμφανίζεται η εμμηνόπαυση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμβαίνουν ορμονικές αλλαγές στο σώμα του ωραίου φύλου, διαταράσσοντας την παραγωγή βιολογικά δραστικών ουσιών που ελέγχουν τα φυσιολογικά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Γι' αυτό η υπέρταση είναι η πιο συχνή συνέπεια της εμμηνόπαυσης στις γυναίκες.

Επιπλοκές

Η HD είναι μια από τις ύπουλες ασθένειες που εξελίσσονται αργά και πολύ συχνά διαγιγνώσκονται ήδη στο στάδιο της εμφάνισης των πρώτων επιπλοκών της παθολογικής διαδικασίας. Με μια συνεχή αύξηση της αρτηριακής πίεσης, εμφανίζονται δυστροφικές και σκληρωτικές αλλαγές στα όργανα-στόχους, που οδηγούν σε σοβαρή λειτουργική έκπτωση. Πρώτα απ 'όλα, τα νεφρά, ο εγκέφαλος, η καρδιά, ο οπτικός αναλυτής και τα αιμοφόρα αγγεία επηρεάζονται από την αρτηριακή υπέρταση.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν το ρυθμό ανάπτυξης των επιπλοκών στην υπέρταση και τη σοβαρότητά τους:

• κακές συνήθειες, ειδικά το κάπνισμα.
• καθιστικός τρόπος ζωής και αυξημένος δείκτης μάζας σώματος.
• αυξημένη χοληστερόλη στο αίμα και υπεργλυκαιμία.
• συχνό στρες?
• ανεπάρκεια καλίου και μαγνησίου στο σώμα.
• αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία·
• κληρονομική προδιάθεση.

Με την υπερτασική νόσο, η καρδιά αναγκάζεται να εργάζεται υπό συνθήκες αυξημένου στρες, το οποίο συνδέεται με την ανάγκη ώθησης του αίματος σε στενά αγγεία. Με την πάροδο του χρόνου, το τοίχωμα του μυοκαρδίου πυκνώνει και ένα άτομο βιώνει υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και πείνα με οξυγόνο του καρδιακού μυός.

Από την πλευρά της καρδιάς, υπάρχουν διάφοροι τύποι επιπλοκών της υπέρτασης:

1. ισχαιμική νόσος;
2. στηθάγχη;
3. αθηροσκλήρωση των στεφανιαίων αγγείων.
4. οξεία μορφή καρδιακής ανεπάρκειας με τη μορφή εμφράγματος του μυοκαρδίου.
5. χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια.

Ένα υψηλό επίπεδο αρτηριακής πίεσης προκαλεί την εμφάνιση εγκεφαλικών διαταραχών σε ένα άτομο, οι οποίες στην πράξη εκδηλώνονται ως έντονες ζαλάδες, πονοκεφάλους, εμβοές, απώλεια μνήμης και πολλά άλλα. Υπάρχουν διάφορες επιλογές για πολύπλοκες εγκεφαλικές επιπλοκές της υπέρτασης:

• εγκεφαλοπάθεια με αιθουσαίες διαταραχές.
• ισχαιμικό και αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
• γνωστική εξασθένηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Όπως γνωρίζετε, τα νεφρά ελέγχουν την ποσότητα του νερού και του αλατιού στο σώμα. Αλλά όταν η αρτηριακή πίεση αυξάνεται, μπορούν να εκτελέσουν πλήρως την κύρια εργασία τους. Αυτό συμβάλλει σε μια σειρά από επιπλοκές, όπως:

1. νεφρική ανεπάρκεια?
2. δυσλειτουργία της διήθησης και της έκκρισης υγρών.
3. νεφροσκλήρωση.

Τέτοιες διαταραχές οδηγούν στην ανάπτυξη μιας σειράς συμπτωμάτων σε υπερτασικούς ασθενείς που υποδηλώνουν παθολογία των νεφρών. Ένα άρρωστο άτομο αρχίζει να παραπονιέται για γενική αδυναμία, κακουχία, πρήξιμο και ναυτία χωρίς λόγο.

Η οφθαλμική βλάβη εκδηλώνεται με την εμφάνιση αιμορραγιών στον αμφιβληστροειδή, οίδημα της κεφαλής του οπτικού νεύρου και προοδευτική απώλεια όρασης. Από την πλευρά των περιφερικών αγγείων στην αρτηριακή υπέρταση, η πιο επικίνδυνη επιπλοκή είναι η ανατομή των τοιχωμάτων τους και συγκεκριμένα το γνωστό ανεύρυσμα αορτής, το οποίο σχηματίζεται και είναι ασυμπτωματικό, προκαλώντας συχνά αιφνίδιο θάνατο.

Διαγνωστικά

Η διάγνωση της υπέρτασης με τον καθορισμό του σταδίου και του βαθμού ανάπτυξης της νόσου είναι ένα σημαντικό βήμα για τη συνταγογράφηση της κατάλληλης θεραπείας για την παθολογική κατάσταση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια που υποδεικνύουν μια υπερτασική νόσο, θα πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με ένα ιατρικό ίδρυμα για να μάθετε τις αιτίες της υψηλής αρτηριακής πίεσης και τις μεθόδους για τη διόρθωσή της.

Το σύνολο των διαγνωστικών μέτρων για ύποπτη υπέρταση περιλαμβάνει έναν αριθμό εργαστηριακών και οργανικών μελετών, όπως:

• εργαστηριακή εξέταση αίματος για τον προσδιορισμό του επιπέδου καλίου και μαγνησίου, κρεατινίνης, κακής χοληστερόλης, γλυκόζης κ.λπ.
• βιοχημική μελέτη ούρων με προσδιορισμό της ποσότητας πρωτεΐνης.
• ηλεκτροκαρδιογραφία (ΗΚΓ);
• υπερηχογραφική εξέταση της καρδιάς.
• Ροομετρία Doppler;
• εξέταση βυθού.

Η διαγνωστική διαδικασία για την υπέρταση, η οποία μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε τον βαθμό της βλάβης, αποτελείται από δύο στάδια:

1. το πρώτο στάδιο είναι ο προσδιορισμός των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου από τα λόγια του υπερτασικού ασθενούς και η λήψη των αποτελεσμάτων πρόσθετων μελετών.
2. το δεύτερο στάδιο είναι μια ειδική μελέτη που σας επιτρέπει να προσδιορίσετε την ακριβή έκταση της νόσου και την παρουσία των επιπλοκών της στον ασθενή χρησιμοποιώντας θεραπεία μαγνητικού συντονισμού (MRI) ή εξέταση ακτίνων Χ.

Η καθημερινή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης σας επιτρέπει να έχετε μια ακριβή εικόνα της πορείας της νόσου. Χάρη σε αυτό, μπορείτε να καθορίσετε το εύρος των διακυμάνσεων της πίεσης κατά τη διάρκεια της ημέρας και να προσδιορίσετε τον μέσο όρο του, ο οποίος θα χαρακτηρίσει τον βαθμό υπέρτασης. Το κύριο μειονέκτημα μιας τέτοιας έρευνας είναι το υψηλό κόστος της.

Θεραπεία

Η θεραπεία των παροξύνσεων της υπέρτασης πρέπει να γίνεται σε καρδιολογικό νοσοκομείο, όπου είναι δυνατό να παρακολουθούνται συνεχώς τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης. Επιπλέον, εάν είναι απαραίτητο, ο γιατρός μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο θεραπείας του ασθενούς και να συνταγογραφήσει πιο αποτελεσματικά φάρμακα σε κάθε συγκεκριμένη κλινική περίπτωση.

Η θεραπεία της νόσου ξεκινά με τον διορισμό μιας ειδικής δίαιτας, η οποία περιορίζει αυστηρά το επιτραπέζιο αλάτι, τα λιπαρά και τηγανητά τρόφιμα, καθώς και τα παραπροϊόντα, τα καπνιστά κρέατα και τα προϊόντα αλευριού. Η διατροφή για υπερτασικούς ασθενείς στοχεύει στη βελτίωση της γενικής κατάστασης, την πρόληψη της ανάπτυξης οιδήματος, την ομαλοποίηση του βάρους και τα παρόμοια.

Σύμφωνα με τις νέες ευρωπαϊκές συστάσεις, η θεραπεία της υπέρτασης πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και απαραίτητα να περιλαμβάνει μια σειρά φαρμάκων, η δράση των οποίων στοχεύει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και στην εξάλειψη των κινδύνων μετατροπής της νόσου σε κακοήθη εκδοχή της πορείας της ή στην ανάπτυξη επιπλοκών της παθολογικής κατάστασης. Μεταξύ των πιο χρησιμοποιούμενων ομάδων φαρμάκων για την υπέρταση είναι:

• άλφα-αναστολείς?
• αποκλειστές γαγγλίων?
• αναστολείς ΜΕΑ;
• βήτα αποκλειστές?
• αναστολείς διαύλων ασβεστίου.
• διουρητικά.

Ο γιατρός δίνει ιδιαίτερη προσοχή στη συνταγογράφηση διουρητικών. Το γεγονός είναι ότι δεν είναι κάθε διουρητικό ασφαλές για τον οργανισμό ενός υπερτασικού ασθενούς λόγω των ιδιοτήτων του να εκπλύνει το κάλιο. Γι' αυτό η λήψη τέτοιων φαρμάκων θα πρέπει να συνδυάζεται με τη χρήση συμπληρωμάτων καλίου υπό τον έλεγχο της βιοχημικής σύνθεσης του αίματος. Επιπλέον, τα διουρητικά όχι μόνο μειώνουν την αρτηριακή πίεση, αλλά εξαλείφουν και το πρήξιμο των ιστών απομακρύνοντας την περίσσεια νατρίου.

Η αυτοθεραπεία της υπέρτασης απαγορεύεται αυστηρά.

Επίσης, δεν συνιστάται η χρήση αντιυπερτασικών παραδοσιακών φαρμάκων χωρίς την έγκριση αυτής της χρήσης από το γιατρό σας. Οι απαγορευμένες ενέργειες, ως κύρια αντένδειξη, μπορούν να προκαλέσουν επείγουσα υπερτασική κρίση και την ανάγκη άμεσης τοποθέτησης του ασθενούς σε εξειδικευμένο νοσοκομείο για τον προσδιορισμό των αιτιών των επιπλοκών και τη λήψη περαιτέρω τακτικών για την εξάλειψή τους.

Πρόληψη

Για την πρόληψη της υπέρτασης, είναι απαραίτητο να υποβληθείτε σε ένα σύνολο μέτρων που στοχεύουν στον έγκαιρο εντοπισμό και την εξάλειψη των κινδύνων ανάπτυξης μιας παθολογικής κατάστασης, καθώς και στη σταθεροποίηση της ήδη υψηλής αρτηριακής πίεσης. Προκειμένου να αποφευχθεί η εμφάνιση των πρώτων σημείων της νόσου, ένα άτομο πρέπει να ομαλοποιήσει τον τρόπο ζωής του, να εγκαταλείψει τις κακές συνήθειες και την κατανάλωση αλατιού, να αυξήσει τη σωματική του δραστηριότητα και επίσης να χάσει το υπερβολικό βάρος. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην υγεία των πιθανών ασθενών των οποίων ο κίνδυνος εμφάνισης υπέρτασης είναι κληρονομικός. Αυτή η κατηγορία ανθρώπων θα πρέπει να έχει πάντα στη διάθεσή της μια συσκευή μέτρησης της πίεσης, με την οποία μπορούν να παρακολουθούν την κατάστασή της.

Τα προβλήματα αρτηριακής πίεσης μπορούν να προληφθούν με:

1. ακολουθήστε έναν ενεργό τρόπο ζωής (φυσικοθεραπεία, γυμναστική, μασάζ, βόλτες στον καθαρό αέρα, σκι, κολύμπι στην πισίνα) και προπονηθείτε τακτικά στο γυμναστήριο.
2. εγκαταλείψτε το πρόχειρο φαγητό, το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ.
3. μειώστε την πρόσληψη αλατιού σε 3-4 g την ημέρα.
4. απαγορεύστε στον εαυτό σας να τρώτε τροφές πλούσιες σε ζωικά λίπη, συντηρητικά και χοληστερόλη.
5. Διατηρήστε μια σαφή καθημερινή ρουτίνα και εξασκηθείτε σε επαρκή ύπνο.
6. αποτρέψτε την εμφάνιση υπερβολικών αποθέσεων λίπους, που προκαλούν παχυσαρκία.
7. πρόληψη αγχωτικών καταστάσεων.
8. υποβάλλονται τακτικά σε προληπτικές εξετάσεις με καρδιολόγο και λαμβάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις.
9. Όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια αυξημένης αρτηριακής πίεσης, αναζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια.

Τα άτομα που έχουν κληρονομήσει τάση για υπέρταση θα πρέπει να προσέχουν την υγεία τους, να ασκούνται και να υποβάλλονται σε τακτικές εξετάσεις. Μια έτοιμη διάγνωση της υπέρτασης περιλαμβάνει κλινική παρατήρηση των ασθενών και, εάν είναι απαραίτητο, παραπομπή σε επιτροπή για τον προσδιορισμό της αναπηρίας.